banyat

ทิชชูนาโน ซับคราบน้ำมัน

2008-07-07T07:55:00.000-07:00

ทิชชูนาโน (Nanotech paper towel) ด้วยคุณสมบัติพิเศษ ที่สามารถดูดซับคราบน้ำมันบนผิวน้ำได้ดีถึง 20

เท่าของน้ำหนักตัวของมันโดยไม่ซับน้ำ ในขณะที่ตัวขจัดคราบน้ำมันในอดีตที่ทำมาจากโพลีเมอร์และไฟ

เบอร์กลาสนั้นดูดซึมทั้งน้ำและน้ำมัน

อีกผลงานของนักวิจัยจากสถาบัน MIT (Massachusetts Institute of Technology.) นำทีมโดย

Francesco Stellacci ที่เผยแพร่ในวารสาร Nature ฉบับวันที่ 30 พฤษภาคม ที่ผ่านมา (Nature

Nanotechnology (DOI: 10.1038/nnano.2008.136)) เรื่องกระดาษทิชชูนาโน ที่ให้สัมผัสและความรู้สึก

เช่นเดียวกับกระดาษ มีคุณสมบัติไม่ซับน้ำ แต่กลับซับน้ำมันและไขมันมลพิษจากสิ่งมีชีวิตอื่นๆ (organic

pollutants) ได้

ทิชชูนาโน ที่นักวิจัยได้ผลิตขึ้นมานั้นมาจากการถักทอตาข่ายนาโน ที่ผลิตมาจากแมงกานีส ออกไซด์

(Manganese oxide) ที่มีรูปร่างคล้ายเส้นสปาเก็ตตี้ที่มีท่อเล็กๆอยู่เป็นจำนวนมาก ซึ่งทำให้มันมีคุณสมบัติ

ดูดซึมของเหลว (capillarity) ได้เป็นอย่างดี แล้วจากนั้นเส้นใยนาโนจะถูกเคลือบด้วยซิลิกอนที่เปลี่ยนให้

มันเป็นฉนวนกันน้ำ และทำให้มันไม่ดูดน้ำ (แต่ดูดน้ำมัน) จากนั้น นำไปเข้ากระบวนการผลิตเป็นทิชชูนาโน

ด้วยกระบวนการเช่นเดียวกับกระบวนการผลิตกระดาษ จนได้เป็นกระดาษทิชชูนาโนออกมา

นอกเหนือจากพลังดูดซับน้ำมันอันเยี่ยมยอด 20 เท่าของน้ำหนักของมันเอง (และดูดซับได้ 10 เท่าถ้าเป็น

น้ำมันเบนซิน) แล้ว ทีมงานยังได้พิสูจน์ว่า พวกเขาสามารถทิ้งทิชชูนาโนแช่น้ำไว้ได้เป็นระยะเวลา 1-2

เดือน โดยที่มันจะไม่เปียกหรือชุ่มน้ำแต่อย่างใด นอกจากนี้ ทิชชูนาโนนี้ยังมีความทนทานต่อความร้อนสูง

จึงทำให้พวกเขาสามารถใช้ทิชชูนาโนดูดซับน้ำมันแล้วนำทิชชูนั้นมากลั่นน้ำมัน ณ จุดเดือดของน้ำมัน เพื่อ

สกัดเอาน้ำมันกลับมาใช้อีกได้ หรือจะนำทิชชูนาโนกลับมารีไซเคิลโดยการเคลือบซิลิกอนใหม่ (เนื่องจาก

ความร้อนทำลายคุณสมบัติกันน้ำของซิลิกอน) ก็สามารถนำมันกลับมาใช้ใหม่ได้อีก

อย่างไรก็ดี นาย Joerg Lahann จาก University of Michigan เผยว่า เนื่องจากทิชชูที่ผลิตจากแมงกานีส

ออกไซด์นั้นค่อนข้างเป็นพิษ หากจะมีการนำมาใช้งานอย่างกว้างขวางอันจะเป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อมก็

เป็นได้ ดังนั้น การวิจัยหาวัสดุที่อาจมีความเหมานสมมากกว่า (แมงกานีส ออกไซด์) คงต้องเดินหน้าต่อไป

งานวิจัยและพัฒนาชิ้นนี้ได้รับการสนับสนุนจาก Deshpande Center for Technological Innovation แห่ง

สถาบัน MIT ประเทศสหรัฐเมริกา

ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมานั้น มีคราบน้ำมันถูกระบายลงสู่มหาสมุทรกว่า 200,000 ตัน ไม่ว่าจะมาจากการ

ระบายน้ำมันออกสู่ทะเล การหกปนเปื้อน หรือคราบน้ำมันจากจากเรืออับปาง (อุบัติเหตุและภัยธรรมชาติ) ส่ง

ผลให้เกิดมลพิษทางน้ำ รวมถึงเป็นอันตรายต่อมนุษย์ สัตว์น้ำและสิ่งมีชีวิตในน้ำเป็นอย่างยิ่ง

กระดาษชำระ

2008-07-07T07:20:00.000-07:00

กระดาษทิชชู่มีทั้งที่ทำจากเยื่อบริสุทธิ์ 100% (เยื่อกระดาษจากต้นไม้)ไปจนถึงกระดาษทิชชู 100% โดย

ใช้เครื่องจักรได้แก่ เครื่องแยกหมึกพิมพ์ เครื่องเดินกระดาษ เพื่อใช้แปรรูปกระดาษขาวที่เหลือจากการผลิต

กระบวนการผลิตกระดาษชำระรีไซเคิล

- การรวบรวมวัตถุดิบที่เป็นเศษกระดาษขาวที่เหลือ นำมาตีให้เกิดเป็นเยื่อกระดาษขาวที่ได้มาตราฐาน 55

องศา C และความดัน 2 กก. /ตร.ซม.

- กำจัดสารเคมีและสิ่งปลอมปนโดยเครื่องคัดแยก

- นำเยื่อกระดาษที่ผ่านการคัดแยกแล้ว ผ่านกระบวนการทำความสะอาดอีกครั้งหนึ่งเพื่อนำมารีดอบเป็น

แผ่นกระดาษโดยผ่านเครื่องอบที่ 120 องศา C และความดัน 5 กก./ตร.ซม.

- ผ่านกระบวนการม้วนได้เป็นกระดาษคุณภาพสูง บรรจุลงหีบเพื่อจัดจำหน่ายแก่ผู้บริโภค กระดาษชำระ

กระดาษเช็ดหน้า และกระดาษเช็ดปากใช้ส่วนผสมของกระดาษประเภm โดยจะนำมาผ่านกระบวนการทำให้

ย่น เป็นลอนหรือเป็นจีบ ทำลายดุน และปรุรู แหล่งนำเข้าเยื่อกระดาษเซลูโลสแวดดิ้งสำคั... คือ สิงคโปร์

สหรัฐอเมริกา และเยอรมนีค่ะ'กระดาษชำระ' หรือที่ภาษาชาวบ้านเรียกกันว่า 'กระดาษเช็ดก้น' นั้น ตามหลัก

ฐานทางประวัติศาสตร์ที่ค้นพบ เชื่อกันว่ามีใช้เป็นครั้งแรกในประเทศจีน โน่นแน่ะโดยในตอนแรกการใช้

กระดาษชำระจะจำกัดอยู่ส่วนข้าทาส บริวาร ไพร่ฟ้าหน้าใสทั่วไป ยังคงต้องใช้วิธีทำความสะอาดตามวิถี

ธรรมชาติวิธีทำความสะอาดตามวิถีธรรมชาติของคนสมัย การใช้เศษหญ้า ใบไม้ ไม้ ซังข้าวโพด เศษผ้า ไป

จนถึง กระดาษหนังสือพิมพ์ สมุดโทรศัพท์ สมุดบัญชีที่ไม่ใช้แล้ว แต่ที่คลาสสิกที่สุด และยังคงได้รับความ

นิยมมาจนถึงทุกวันนี้ก็... 'มือ' นั่นเอง

นักธุรกิจชาวอเมริกันคนหนึ่ง ชื่อนายโจเซฟ กาเย็ตตี้ เป็นคนแรกที่ได้ผลิตกระดาษชำระออกวางขายในปี ค.ศ. 1857แต่กิจการนี้ขาดทุนอย่างรวดเร็ว เพราะคนส่วนใหญ่นิยมใช้ กระดาษหนังสือพิมพ์เก่าๆ ใบปลิวต่างๆแทนที่จะใช้กระดาษชำระ เพราะอ่านได้ เช็ดได้ ไม่เสียเงิน

อีก 20 ปีต่อมา สองพี่น้องสกุลสก็อตจึงได้ผลิตกระดาษชำระออกวางขายอีกครั้งหนึ่งโดยใช้ชื่อว่า สก๊อตทิชชู ในขณะนั้นส้วมชักโครก และห้องน้ำภายในอาคารเริ่มเป็นที่นิยมอย่างกว้างขวางทำให้คนใช้กระดาษชำระมากขึ้น นอกจากนี้ยังใช้สะดวก เนื้อนุ่มและยังเข้ากับการตกแต่งห้องส้วมอีกด้วย

ในระยะแรกการโฆษณากระดาษชำระเป็นไปอย่างไม่เอิกเกริกนักเพราะประชาชนยังรู้สึกอ่อนไหวในเรื่องอันเป็นส่วนตัวนี้
หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 บริษัทสก๊อตพยายามตีตลาดกระดาษชำระโดยการโหมโฆษณาอย่างมากแต่ก็ดูจะสายเกินไป เพราะในขณะนั้นตลาดเต็มไปด้วยกระดาษชำระนานายี่ห้อแล้ว

Com 5

2008-06-08T03:56:00.000-07:00

หลังจากที่เราได้ดูวีดีโอกัน3เรื่อง เราได้ทำเรื่องที่2 เป็นที่เรื่องที่เกี่ยวกับการประหยัดพลังงาน
การใช้พลังงานอย่างคุ้มค่า
ผมเลยนึกถึงการใช้ชีวิตประจำวันของตัวเราเองใช้อะไร...ที่คุ้มค่าบางก็เลยคิดถึง การอ่านหนังสือพิม
ผมคิดว่าเราจะอ่านแต่ข่าวที่เราสนใจเท่านั้น ข่าวไหนที่ไม่สนใจเราก็ไม่อ่านและหนังสือพิมจะเป็นแบบวันต่อวันทำให้เปลืองกระดาษโดยใช้เหตุ ก็เป็นเรื่องที่น่าสนใจดีกับหน้าที่ไม่ได็อ่าน...

Micro Macro

2008-02-21T07:16:00.000-08:00

โปสเตอร์
ย่อจากขนาดจริง A3 เหลือขนาด 4 x 6

มีอะไรในการ์ตูนญี่ปุ่น

2007-12-17T02:50:00.000-08:00

คงไม่มีเด็กคนไหนไม่รู้จักโดราเอมอน ดรากอนบอล ชินจัง หรืออิกคิวซัง การ์ตูนเหล่านี้ล้วนมีที่มาจากประเทศเดียวกันคือ ญี่ปุ่น

เหตุใดการ์ตูนญี่ปุ่นจึงได้รับความนิยมไปทั่วโลกโดยเฉพาะทวีปเอเชีย คำถามนี้คาใจ ฟูซาโนะซูเกะ นัตซึเมะ (Fusanosuke Natsume) นักวาดและวิจารณ์การ์ตูนชาวญี่ปุ่นมานาน เมื่อแปดปีก่อนเขาจึงออกเริ่มต้นค้นหาคำตอบนี้ และพบว่ามีสิ่งที่น่าสนใจมากมายซ่อนอยู่ในการ์ตูนญี่ปุ่น เมื่อเดือนมิถุนายนที่ผ่านมา หลังจากที่ ฟูซาโนะซูเกะ นัตซึเมะ เก็บรวบรวมข้อมูลต่าง ๆ เกี่ยวกับการ์ตูนญี่ปุ่น นับตั้งแต่กำเนิดการ์ตูนญี่ปุ่น ลักษณะเด่นของการ์ตูนญี่ปุ่น ความสนใจการ์ตูนของชาวญี่ปุ่นทุกเพศทุกวัย รวมถึงอิทธิพลของการ์ตูนญี่ปุ่นในประเทศอื่น ๆ ฯลฯ และได้ถ่ายทอดข้อมูลเรื่องราวที่ได้พบออกมาในรูปหนังสือ บทความ ตลอดจนเข้าร่วมสนทนาในรายการโทรทัศน์ชื่อดังของญี่ปุ่น และเดินทางไปยังประเทศต่าง ๆ เพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูล-ความคิดเห็น เกี่ยวกับอิทธิพลของการ์ตูนญี่ปุ่น เขาก็ได้เดินทางมายังประเทศไทย เพื่อเก็บข้อมูลว่าด้วยอิทธิพลของการ์ตูนญี่ปุ่นในบ้านเรา ในโอกาสนี้ทางทุนมูลนิธินิปปอน เพื่อปัญญาชนสาธารณะแห่งเอเชีย (The Nippon Foundation Followships for Asian Public Intellectuals-API Fellowships) ได้เป็นเจ้าภาพจัดให้มีการแลกเปลี่ยนพูดคุยกับสื่อมวลชนไทย โดยมีอาจารย์ชมนาด ศีติสาร อาจารย์ประจำภาควิชาภาษาตะวันออก สาขาวิชาภาษาญี่ปุ่น คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ทำหน้าที่ล่ามในระหว่างการสนทนา ก่อนจะเริ่มต้นกล่าวถึงประเด็นต่าง ๆ ฟูซาโนะซูเกะ นัตซึเมะ ได้กล่าวถึงศัพท์เฉพาะที่ใช้เกี่ยวกับการ์ตูนญี่ปุ่นว่า "ทุกวันนี้คำที่ใช้เรียกการ์ตูนมีสองประเภทใหญ่ ๆ คือ มังงะ (manga) เป็นคำที่เราใช้เรียกหนังสือและนิตยสารการ์ตูน ที่ผลิตขึ้นในญี่ปุ่นหลังสงครามโลก รวมทั้งหนังสือการ์ตูนที่ได้รับอิทธิพลจากการ์ตูนญี่ปุ่น ในประเทศต่าง ๆ ด้วย ส่วน คอมมิก (commic) เราจะใช้เมื่อหมายถึงหนังสือการ์ตูนของประเทศในโลกตะวันตก เพราะการ์ตูนทั้งสองประเภท มีแนวทางการนำเสนอที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน" หลายคนคงไม่รู้ว่าการ์ตูนญี่ปุ่นที่เรารู้จักกันอยู่ทุกวันนี้ ไม่ได้ถือกำเนิดที่ญี่ปุ่น แต่เริ่มต้นที่อเมริกาในช่วงปลายศตวรรษที่ ๑๙ ก่อนหน้านี้การ์ตูนญี่ปุ่น มีเพียงการ์ตูนล้อเลียนการเมือง ที่ปรากฏอยู่ตามหน้าหนังสือพิมพ์ มีภาพประกอบเพียงภาพหรือสองภาพ กับมีคำบรรยายนอกรูปเท่านั้น ต่อมาในปี ค.ศ. ๑๙๘๖ หนังสือพิมพ์ The Yellow Kid ในกรุงนิวยอร์ก ก็นำเสนอการ์ตูนในกรอบสี่เหลี่ยม ที่มีเรื่องราวต่อเนื่องกันเป็นครั้งแรก อีก ๒๔ ปีต่อมา การ์ตูนแบบเดียวกัน จึงเริ่มปรากฏในญี่ปุ่น และฝรั่งเศสในเวลาใกล้เคียงกัน โดยการ์ตูนญี่ปุ่นได้พัฒนาต่อมา จนมีลักษณะเฉพาะตัวที่เรียกว่า มังงะ "จริง ๆ แล้วมังงะมีลักษณะทั้งร่วม และแตกต่างจากการ์ตูนในโลกตะวันตก ลักษณะร่วมคือ มีองค์ประกอบพื้นฐานสามอย่างเหมือนกัน คือ กรอบสี่เหลี่ยม ภาพลายเส้น และคำพูด ส่วนสิ่งที่แตกต่างกันอย่างชัดเจนก็คือ ลักษณะภาพลายเส้น และเนื้อหาของการ์ตูน" ภาพลายเส้นของการ์ตูนญี่ปุ่น แตกต่างจากการ์ตูนตะวันตก ตรงที่ตัวการ์ตูนญี่ปุ่นมักมีลักษณะเหนือจริง เช่น ขนาดหัวผิดสัดส่วนกับตัว ดวงตาของเด็กผู้หญิงมีขนาดใหญ่ ล้อมรอบด้วยขนตาเส้นโต ๆ ดวงตามีประกายรูปดาว แสดงออกถึงบุคลิกแจ่มใสร่าเริง หรือถ้าเป็นดวงตาของตัวการ์ตูนที่อยู่ในมิติอื่น เช่น ปีศาจ ดวงตาจะว่างเปล่าเป็นสีขาว เป็นต้น ขณะที่การ์ตูนของตะวันตก จะเน้นที่ความเสมือนจริง

เนื้อหาของการ์ตูนญี่ปุ่นและการ์ตูนตะวันตก ก็แตกต่างกันอย่างชัดเจน การ์ตูนตะวันตกส่วนใหญ่สร้างขึ้นสำหรับเด็ก ขณะที่การ์ตูนญี่ปุ่น มีกลุ่มเป้าหมายที่หลากหลาย ตั้งแต่เด็กจนถึงผู้ใหญ่ บุคคลสำคัญผู้เริ่มต้นพัฒนาเนื้อหาการ์ตูนญี่ปุ่น ให้มีความหลากหลายขึ้น จนกลายมาเป็นต้นแบบของการ์ตูนญี่ปุ่นในปัจจุบัน และได้รับยกย่องให้เป็นบิดาของการ์ตูนญี่ปุ่น คือ โอซามุ เทสซึกะ ตัวการ์ตูนของเขาจะมีพัฒนาการทางอายุ จากรุ่นหนึ่งไปสู่รุ่นหนึ่ง ทำให้ผู้อ่านสามารถติดตามอ่านไปได้เรื่อย ๆ "ขณะที่อายุของตัวการ์ตูนในโลกตะวันตกหยุดนิ่งอยู่กับที่ แต่ โอซามุ เทสซึกะ กลับทำให้ตัวการ์ตูนของเขาเติบโตขึ้น ทำให้คนอ่านสามารถติดตามอ่านได้ต่อเนื่อง แม้ว่าจะมีอายุมากขึ้น และนี่เองเป็นเหตุให้ความคิดความเชื่อที่ว่าเด็ก ๆ ควรหยุดอ่านการ์ตูนหลังจากเรียนจบชั้นประถม ลดน้อยลง และกลุ่มคนอ่านการ์ตูน ก็มีความหลากหลายมากขึ้น เห็นได้จากในช่วงศตวรรษ ๑๙๘๐ ประมาณครึ่งหนึ่งของตลาดคนอ่านการ์ตูนญี่ปุ่นเป็นผู้ใหญ่"

วันดี สันติวุฒิเมธี : รายงาน

ภาพ : บุญกิจ สุทธิญาณานนท์

พัฒนาการของการ์ตูนไทย

2007-12-09T09:09:00.000-08:00

สังคมไทยมีภาพวาดทำนองเดียวกันกับภาพการ์ตูนมานานแล้ว อาทิ ภาพวาดตามฝาผนังโบสถ์ซึ่งมักจะเป็นภาพ
ประกอบหาใช่เนื้อหาจริงของภาพ ภาพจากสมุดข่อย ภาพบนฝาตู้พระธรรม เป็นต้น แต่ยังไม่อาจเรียกเป็นภาพการ์ตูนได้
มีผู้รู้ตั้งกฎเกณฑ์ว่าหากมีการทำแม่พิมพ์ ตีพิมพ์ภาพซ้ำกันหลายๆ ภาพนำเผยแพร่สู่สาธรณชน จนควรเรียนกว่าภาพการ์ตูนได้

ตัวการ์ตูนไทยตัวแรกที่ตีพิมพ์ในหนังสือไทยคือ หัวหนังสือชื่อ ดรุโณวาท เล่ม 1 นำเบอร์ 1 วันอังคาร เดือน 8 แรม
เก้าค่ำ ปีจอ ฉอศกจุลศักราช 1236 ตรงกับ พ.ศ. 2417 จึงอาจกล่าวได้ว่าตัวการ์ตูนไทยมีอายุถึงปีนี้ได้ 120 กว่าปีแล้ว

ก่อนรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวนั้นหนังสือพิมพ์ในประเทศไทยมักจะมีตัวหนังสือเป็นพื้น เนื่องจาก
ไม่มีผู้ทำแม่พิมพ์เป็น หากมีการตีพิมพ์ภาพ จะใช้วิธีแกะไม่ได้เพียงภาพหยาบๆ เท่านั้นหรือมิฉะนั้นก็ส่งภาพไปทำแม่พิมพ์
โลหะถึงประเทศอินเดีย ถึงระยะต้นรัชกาลที่ 6 ขุนปฏิภาคพิมพ์ลิขิตเป็นคนไทยคนแรกที่เริ่มเปิดร้านทำแม่พิมพ์โลหะที่
เรียกกันว่าบล๊อกขึ้น ตั้งชื่อร้านว่าฮาล์ฟโทนบรรดาโรงพิมพ์หนังสือพิมพ์ใหญ่เล็กทั้งหลายนิยมส่งภาพไปทำบล๊อกนำมา
ตีพิมพ์ประกอบข่าว ทำให้หนังสือน่าอ่านขึ้นมาก

พระบาทสมเด็จประมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสนพระทัยในการหนังสือพิมพ์มาก ทรงวาดภาพฝีพระหัตถ์เป็นการ์ตูนล้อ
พวกข้าราชบริพารลงในหนังสือดุสมิต นอกจากนั้นในหนังสือเล่มเดียวกันนี้ มีภาพเขียนประกอบเรื่องฝีมือขอพระยาอนุศาสน์
จิตรกร (จันทร์ จิตรกร) อีกมากมาย

ขุนปฏิภาคพิมพ์ลิขิตก็วาดภาพการ์ตูนล้อการเมืองลงในหนังสือพิมพ์กรุงเทพเดลิเมล์ ครั้นต่อมาหนังสือพิมพ์ยามาโต
ของนายไอคี ยาคาวา ชาวญี่ปุ่นที่มาทำหนังสือพิมพ์ขายในเมืองไทยก็ตีพิมพ์ภาาพการ์ตูนล้อการเมืองบ้าง โดยฝีมือของ
ธัญญะอุทธถานนท์ใช้นามปากกาว่า ธัญญ

ภาพการ์ตูนได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นเรื่อยมาจากการ์ตูนล้อการเมืองมาเป็รการ์ตูนนิทานเรื่องยาวลงติดต่อกันตามหน้า
หนังสือพิมพ์รายวันหลายฉบับ นำโดยครูฟื้น รอดอริห์ และสวัสดิ์ จูทะรพ ผู้ให้กำเนิดตัวการ์ตูนขุนหมื่น โดยวาดลงในหนังสือ
พิมพ์ศรีกรุง และสยามราษฎร์ในราว พ.ศ.2477 นักวาดการ์ตูนอีกผู้หนึ่งซึ่งไม่อาจจะลืมไปได้คือ คุณฉันท์ สุวรรณะบุณย์
วาดการ์ตูนเรื่องป๋องกับเปรียว ลงในหนังสือพิมพ์เดลิเมล์เป็นประจำ

ยังมีสามจิตรกรผู้ครองใจนักอ่าน คนแรกคือ เฉลิม วุฒิโฆสิต บรรณาธิการนักวาดภาพปกภาพประกอบ คนที่สองคือ เสน่ห์
คล้ายเคลื่อน และคนสุดท้าย ครูเหม เวชกร ทั้งคู่เป็นนักวาดภาพปก ภาพประกอบ แต่ครูเหม มักจะเน้นหนักด้านสะท้อนภาพ
ความเป็นไทย พยายามเก็บรักษาประวัติศาสตร์ชาติไทยเอาไว้ จึงมีผู้กล่าวถึงครูเหมอยู่เสมอ

ช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง คุณวิตต์ สุทธเสถียร วาดภาพการ์ตูนลงในหนังสือพิมพ์สยามโครนิเคิล ตีพิมพ์ภาษา
อังกฤษ การ์ตูนของคุณวิตต์จึงต้องบรรยายเป็นภาษาอังกฤษตามไปด้วยเมื่อสงครามโลกครั้งที่สองอุบัติขึ้นทั้งในยุโรปกับ
เอเชีย ส่งผลให้กิจการหนังสือพิมพ์ต้องซบเซาและหยุดกิจการไปหลายฉบับครั้นสงครามโลกสงบลงเศรษฐกิจเริ่มฟื้นตัวใน
ตอนนี้จึงมีนักกวาดภาพฝีมือเกิดขึ่นมาในวงการหนังสือหลายคนอาทิ คุณประยูร จรรยาวงษ์ คุณพิมน กาฬสีห์ หรือตุ๊กตา
คุณสงบ แจ่มพัฒน์ หรือแจ๋วแหวว คุณพนม สุวรรณะบุณย์ หรือตุ๊ดตู่ เป็นต้น

ช่วงปี พ.ศ. 24496 ถึง 2505 จัดเป็นยุคทองของการ์ตูนไทยโดยแท้ เนื่องจากมีนักวาดภาพฝีมือดีมากมายช่วยกัน
สร้างสรรค์หนังสือการ์ตูนที่มีคุณภาพ อีกทั้งภาพประกอบภาพปก ก็มีการวาดแข่งขันฝีมือ โดยมีนักอ่านเป็นผู้ตัดสิน นอกจาก
การ์ตูนไทยแล้ว ยังมีหนังสือการ์ตูนจากยุโรปและสหรัฐฯ ใส่คำบรรยายภาษาไทย การ์ตูนพวกนี้ชวนให้เด็กไทยหูกว้างตา
ไกลขึ้น ได้รู้จักประเพณีและวัฒนธรรมของชาตะวันตกไปในตัว

ในขณะที่หนังสือการ์ตูนผลิบานบนแผงหนังสือนั้น ความบันเทิงอีกรูปแบบหนึ่งก็เยือนมาถึงบ้านเรือน นั่นคือโทรทัศน์
จากกระแสการเรียกร้องขอมีเครื่องรับโทรทัศน์ไว้ดูของสมาชิกในครอบครัว ก็มีส่วนในการตัดสินซื้อหนังสือของหัสหน้า
ครอบครัวเช่นกัน ยังผลให้ตลาดหนังสือการ์ตูนทรุดฮวบลงทันทีหนังสือการ์ตูนที่เคยประดับหน้าแผงก็พลัดลดทีละเล่ม
สองเล่มสถานการณ์เช่นนี้ทำให้นักวาดภาพการ์ตูนต้องปรับเปลี่ยนเพื่อความอยู่รอด ด้วยการวางมือจากงานการ์ตูน
กลับเข้าทำงานประจำตามบริษัทบ้าง ตามสำนักพิมพ์ตำราบ้างอย่างไรก็ดียังมีหนังสือการ์ตูนตุ๊กตา เบบี้ และหนูจ๋า เป็นต้น

ความบันเทิงเล็กๆ น้อยๆ สำหรับเด็กไทยได้จากภาพยนตร์การ์ตูนที่ฉายทางโทรทัศน์ส่วนใหญ่ ก็หนีไม่พ้นการ์ตูนญี่ปุ่น
จึงมีผู้ทำหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น เสริมขึ้นมาจากหนังสือการ์ตูน ในเวลาเพียงไม่กี่ปีหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นก็สามารถยึดครองแผง
หนังสือได้สำเร็จ ดังนั้น ทุกวันนี้เราจึงเห็นหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น มีคำบรรยายเป็นภาษาไทยแพร่หลายอยู่ทั่วประเทศเด็กไทย
ตั้งแต่วัยเริ่มเรียน นักเรียนชั้นประถมชั้นมัธยมแม้ชั้นอุดมศึกษาก็ถือหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นควบคู่ไปกับตำราเรียน

เมื่อสิ้นยุคทอง จึงถือเป็นยุคมืดของการ์ตูนไทย เพราะภาพรวมส่วนใหญ่ของการ์ตูนไทยนอกจากจะหยุดนิ่งแล้วยังมีแต่
สูญหายไปเรื่อยๆ เริ่มจากการล้มหายตายจากของนักวาดภาพรุ่นเก่า การเสื่อมสลาย ตามกาลเวลาของหนังสือและสุดท้ายคือ
การสาบสูญไปจากความทรงจำของผู้อ่านหนังสือการ์ตูนต่างวัยผลก็คือเยาวชนที่กำลังเป็นวัยรุ่น และวัยหนุ่มสาวของไทย มัก
จะไม่เคยได้รู้เห็นถึงผลงานขอองคนรุ่นก่อน

ปัจจุบัน หนังสือการ์ตูนของไทยเรามีหลงเหลืออยู่บนแผงอยู่บ้าง บางส่วนก็มีการพัฒนาไปเป็นหนังสือเด็ก ตีพิมพ์ภาพสี
สวยๆ ที่เป็นหนังสือนิตยสารสารคดีกึ่งการ์ตูนก็มีหลายเล่มแต่ก็ยังคาดหวังไม่ได้ว่าการ์ตูนไทยยังจะคงอยู่คู่สังคมไทยตลอดไป

ที่มา http://www.childthai.org/cic/c258.htm

เส้นทางการ์ตูนการเมืองในประเทศไทย

2007-12-02T19:13:00.000-08:00

สมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จิตรกรที่มีชื่อเสียงในยุคนั้น คือ ขรัวอินโข่ง เป็นผู้ที่ริเริ่มเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนัง ที่มีลักษณะเป็นภาพเหมือนจริง ล้อเลียนบุคคล โดยแทรกอารมณ์ขัน แต่ไม่ใช่เป็นผลงานด้านการ์ตูนอย่างแท้จริง เนื่องจากขาดการแสดงออกตามลักษณะของตัวการ์ตูน มีความละเอียดของลายเส้น และแสงเงาชัดเจนเกินไป พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงบันทึกไว้ในพระราชหัตถเลขา เมื่อ ปี พ.ศ. 2407 ทรงกล่าวถึงช่างวาดภาพจิตรกรรมฝาผนังระเบียงวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ที่แทรกรูปวาดล้อเลียน ข้าราชบริพารไว้หลายรูปด้วยกัน ปี พ.ศ. 2440 (ค.ศ. 1897) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จประพาสยุโรปเป็นครั้งแรก มีผู้วาดภาพการ์ตูน แทรกภาพข่าวการเสด็จพระราชดำเนินในครั้งนั้น รวมทั้งพระราชกรณียกิจในสถานที่ต่างๆลงตีพิมพ์ในนิตยสาร วารสาร หนังสือพิมพ์ ใบปลิว ไปรษณียบัตร ปกหนังสือเรียน ฯลฯ พระองค์ทรงโปรดเกล้าให้รวบรวมสิ่งพิมพ์ที่มีภาพวาดลายเส้นล้อการเมือง ที่เปรียบเปรยถึงพระองค์ ส่งกลับมาให้พระบรมวงศานุวงศ์ที่เมืองไทย ปี พ.ศ. 2449 (ร.ศ. 125) มีภาพวาดการ์ตูนเชิงชำชัน โดยวิธีแกะไม้อย่างง่ายๆ ทำแม่พิมพ์คล้ายกับวิธีการของยุโรป ในหนังสือชื่อ สำราญวิทยา และใน จดหมายเหตุแสงอรุณ เมื่อปี พ.ศ. 2450 นอกจากนี้มีชาวต่างประเทศวาดภาพการ์ตูนล้อเลียนชาวต่างชาติที่อาศัยอยู่ในประเทศไทยสมัยนั้น ในหนังสือพิมพ์ สยามออบเซอเวอร์ (SIAMOBSERVER) รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงสนพระทัยศิลปะการวาดภาพมาก ทรงโปรดเกล้าพระราชทานคำว่า CARTOON จากภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยว่า ภาพล้อ ในสมัยนี้การ์ตูนล้อการเมืองเริ่มเป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลาย เนื่องจากพระองค์ทรงสนับสนุน ให้มีการจัดประกวดวาดภาพล้อเลียนขึ้นใน พระบรมมหาราชวัง (พ.ศ. 2468 – 2470) ทำให้การวาดภาพการ์ตูนได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก

นอกจากนี้พระองค์ทรงวาดภาพล้อเลียน เพื่อตักเตือนข้าราชบริพารที่ทุจริต ประพฤติมิชอบ ฉ้อราษฎร์บังหลวง โดยลงตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ 3 ฉบับ คือ ดุสิตสมัย ดุสิตสมิต และ ดุสิตสักขี การ์ตูนนิสต์การเมืองคนแรกของไทยคือ เปล่ง ไตรปิ่น ซึ่งมีโอกาสเดินทางไปศึกษาวิชาศิลปะการวาดภาพที่ยุโรป ได้นำเทคนิคจากต่างประเทศ วาดภาพการ์ตูนเป็นลายเส้น ได้รับรางวัลการประกวดภาพล้อจาก ร. 6 โดยการเขียนการ์ตูนล้อเลียนนักการเมืองสำคัญๆในยุคนั้น อาทิ เจ้าพระยายมราช พระยามโนปกรณ์นิติธาดา พระยาพหลพลพยุหเสนา เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี ฯลฯ นอกจาการวาดภาพการ์ตูนแล้ว เปล่ง ยังมีความสามารถพิเศษอีกหลายอย่าง เช่น การสร้างกล้องถ่ายรูป การทำแม่แบบพิมพ์ การถ่ายรูป ทำให้ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น ขุนปฏิภาคพิมพ์ลิขิต นอกจากนี้ ชาวญี่ปุ่น ชื่อ ไอ เคียว คาวา ซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองไทยสมัยนั้นสนับสนุนให้ นักเขียนการ์ตูน วาดภาพการ์ตูนลงใน หนังสือพิมพ์ยาโมโต สมัยรัชกาลที่ 7 การ์ตูนเริ่มซบเซาเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง เกิดปัญหาการขาดแคลนกระดาษพิมพ์ จนกระทั่งยุคการเปลี่ยนแปลงการปกครอง (พ.ศ. 2475) วงการการ์ตูนเริ่มฟื้นฟูขึ้นพร้อมกับเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นทางการเมือง การ์ตูนนิสต์วาดภาพล้อเลียนจนเกินขอบเขต ทำให้มีกฎหมายของคณะราษฎร์ออกมาควบคุม หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ประยูร จรรยาวงศ์ วาดภาพการ์ตูนที่มีตัวแสดงชื่อ ศุขเล็ก ใช้เป็นสัญลักษณ์ประจำตัว เขียนการ์ตูนขำขันและการ์ตูนล้อการเมือง ได้รับรางวัลจากการประกวดการ์ตูนสันติภาพโลก เมื่อ ปี พ.ศ. 2503 ที่นิวยอร์ค ชื่อภาพ การทดลองระเบิดปรมาณูลูกสุดท้าย ( The Last Nuclear Test ) และได้รับรางวัลแมกไซไซ ที่ ประเทศฟิลิปปินส์ ยุคเผด็จการครองเมือง ศุขเล็ก ถูกสั่งห้ามเขียนการ์ตูนล้อเลียนการเมือง เนื่องจากการวาดภาพวิจารณ์นักการเมืองที่มีอำนาจในยุคนั้น จึงได้เปลี่ยนแนวมาวาดภาพการ์ตูนในคอลัมน์ ขบวนการแก้จน ในหนังสือพิมพ์ไทยรัฐจนกระทั่งวาระสุดท้ายของชีวิต

บรรณานุกรมไกรฤกษ์

นานา “จาก - เรื่องตลก การ์ตูน ร.5 เสด็จประพาสยุโรป ถึง – เรื่องไม่ตลก
งานพระบรมศพ ร.5 ผิดองค์” ศิลปวัฒนธรรม 24, 11 (ก.ย. 2546) 60 - 69
ชัย ราชวัตร “การ์ตูนไทยกับลายเส้นอารมณ์ดี” สารคดี 16, 63 (พ.ค. 2357)
ประเสริฐ มาสปรีด์ “ความเป็นมาของคำว่าการ์ตูน” ว.ห้องสมุด 23, 4-6 (ก.ค. - ธ.ค. 2522) 348-354
ภูวดล สุวรรณดี “การ์ตูน อารมณ์ขันที่ไม่มีวันตาย” สื่อสัมพันธ์นิเทศสาร 2, 2 (2538) 102-112
วรรณพงษ์ หงษ์จินดา “การ์ตูนการเมือง เรื่อง SERIOUS หรือขำขัน” ศิลปวัฒนธรรม 16, 9 (ก.ค. 38 ) 59-60
“สเน่ห์การ์ตูนญี่ปุ่น การครอบงำวัฒนธรรมแบบใหม่” สยาม อารยะ 1, 1 (ก.ค. 2535) 90-93

ที่มา http://www.lib.ru.ac.th/journal/cartoon.html

กำเนิดการ์ตูนล้อการเมือง

2007-12-02T19:01:00.000-08:00

การ์ตูนนิสต์การเมืองคนแรกคือชาวอังกฤษ ชื่อ เจมส์ กิลล์เรย์ ( ค.ศ. 1757 – 1815 ) ได้เขียนภาพล้อเลียนพระบรมวงศานุวงศ์ของประเทศอังกฤษ ที่ใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือย ศีลธรรมของชนชั้นสูง และการทำงานของรัฐบาล ทำให้ประชาชนคลายความเครียดจากภาวะสงครามในขณะนั้น ภาพล้อของ กิลล์เรย์ ไม่ได้ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ แต่มีวางจำหน่ายในร้านใกล้ๆสวนสาธารณะ ทำให้เป็นที่สนใจของผู้ที่ผ่านไปมา หนังสือที่พิมพ์ภาพล้อการเมืองเล่มแรก คือ นิตยสารฝรั่งเศส ชื่อ CARIVARI ต่อมานิตยสารรายสัปดาห์ของอังกฤษ ชื่อ PUNCH มีบทความการเมืองรวมทั้งมีภาพล้อประกอบ ได้รับความนิยมจากผู้อ่านเป็นอย่างยิ่ง และดำเนินกิจการเรื่อยมาจนกระทั่งปัจจุบันนี้

ที่ไหนมีเผด็จการ ที่นั่น (ไม่) มีการ์ตูน (อัมพร จิรัฐติกร)

2007-11-25T20:40:00.000-08:00

หากลองตั้งคำถามกับนักวาดการ์ตูนสักคนหนึ่งว่า เขาคิดว่าการ์ตูนนั้นเปลี่ยนแปลงโลกได้หรือไม่ คำตอบที่ได้คงเป็นคำว่า ไม่ เพราะคงไม่มีนักวาดการ์ตูนคนไหนอาจหาญที่จะกล่าวว่า การ์ตูนที่เขาวาดนั้นเปลี่ยนแปลงโลกได้ แต่แม้การ์ตูนจะไม่ยิ่งใหญ่ถึงขั้นจะเปลี่ยนแปลงโลกหรือสังคม ก็คงไม่มีใครปฏิเสธได้ว่า การ์ตูนนำมาซึ่งความสุข เสียงหัวเราะ และความบันเทิงใจแก่ผู้อ่าน และการ์ตูนนั้นก็อาจจะกลายเป็นอาวุธติดปลายหอกด้วยอารมณ์ขัน ที่มีพลังถึงขั้นสั่นคลอนอำนาจที่ดำรงอยู่ได้เลยทีเดียว

การ์ตูนของ ประยูร จรรยาวงษ์ ช่วงจอมพล ถนอม กิตติขจร ครองอำนาจ ที่วาดเป็นรูปตัวเขาเองกับปากที่ถูกเย็บ ลงตีพิมพ์อย่างต่อเนื่องในหนังสือพิมพ์ สุภาพบุรุษ กับการ์ตูนของ ชัย ราชวัตร ที่ประท้วงเงียบต่อเหตุการณ์เดือนพฤษภา ด้วยการให้หมู่บ้านทุ่งหมาเมินของเขาเกิดโรคระบาดร้ายแรงพร้อม ๆ กับภัยแล้งกระหน่ำซ้ำเติม จนเสียงสรวลเฮฮาของผู้ใหญ่มาและไอ้จ่อยหายไปพร้อมกับตัวแสดงทุกตัว เป็นตัวอย่างที่บอกให้เราเห็นว่า ในความ "น่าหัวเราะ" และ "ล้อเล่น" ของการ์ตูนนั้น มันมีพลังที่ท้าทายอำนาจมืดได้ไม่น้อยอันที่จริงการ์ตูนเป็นวัฒนธรรมของนอก ที่ประเทศในแถบนี้นำเข้ามาจากตะวันตกในชั่วเวลาไม่ถึงร้อยปีมานี้เอง การ์ตูนในระยะแรกที่ปรากฏโฉมหน้าในประเทศต่าง ๆ อย่างมาเลเซีย ฟิลิปปินส์ และไทย ได้รับอิทธิพลจากตัวการ์ตูนฝรั่งอย่างมิกกี้เมาส์และป็อปอายอย่างเด่นชัด นักวาดการ์ตูนชื่อดังของมาเลเซียเล่าว่า เขานั้นเรียนรู้วิธีการวาดการ์ตูนจากเศษกระดาษหนังสือพิมพ์ชั่งกิโลขายของอังกฤษ ที่มักจะมีหน้าการ์ตูนสำหรับเด็ก วาดเป็นภาพตัวการ์ตูนอย่าง บีโน แดนดี้ และ ทอปเปอร์ เด็ก ๆ สมัยนั้นจะเริ่มหัดลอกตัวการ์ตูนจากกระดาษหนังสือพิมพ์เก่า ๆ พวกนี้ และกลายเป็นนักวาดการ์ตูนในเวลาต่อมา การ์ตูนไทยเล่มแรก ๆ ที่ผลิตโดยสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น อย่าง สิงห์เชิ้ตดำ และ หนูเล็กกับลุงกร ในราวปี พ.ศ. ๒๔๙๖ ก็แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของการ์ตูนวอล์ตดิสนีย์อย่างป็อบอายและมิกกี้เมาส์อย่างเด่นชัด นั่นรวมถึงการ์ตูนของ วิตต์ สุทธเสถียร ที่วาดลงตามหน้าหนังสือพิมพ์ต่าง ๆ ในช่วงปี พ.ศ. ๒๔๗๕-๒๔๗๙ ที่หยิบยืมบุคลิกของป็อปอายและโอลีฟมาสร้างเป็นเรื่องราวขำขันให้เข้ากับมุขแบบไทย ๆ แต่แม้จะรับของนอกเข้ามา ในยุคต่อมาการ์ตูนก็แปลงร่าง สวมเสื้อผ้าใหม่ขจัดกลิ่นนมเนยออกไป กลายเป็นวัฒนธรรมของชาตินั้น ๆ ไปได้อย่างกลมกลืน ทั้งรูปร่างตัวการ์ตูน และการผูกเรื่องราว มาเลเซียนิยมเอาตัวการ์ตูนไปใช้กับวรรณกรรมหรือนิทานท้องถิ่น เช่นเดียวกับไทยที่ผลิตการ์ตูนเล่มละบาทโดยเอาเรื่องราวของนิทานท้องถิ่นมาเล่าผ่านตัวการ์ตูน ประยูร จรรยาวงษ์ ก็โด่งดังมาจากการ์ตูน "จันทโครพ" และ ฉันท์ สุวรรณะบุณย์ ก็เคยนำเรื่องราวใน โลกนิติ คำโคลงมาทำให้ง่ายขึ้นโดยผ่านการ์ตูน

นอกจากการ์ตูนเป็นเล่ม ๆ ที่เรียกว่า comic book แล้ว การ์ตูนอีกประเภทหนึ่งที่ประเทศในแถบอุษาคเนย์รับเข้ามาจากตะวันตกพร้อม ๆ กับกำเนิดของหนังสือพิมพ์ก็คือ "การ์ตูนการเมือง" การ์ตูนการเมืองโดยส่วนใหญ่ มักจะวางอยู่ในหน้าหนังสือพิมพ์เคียงข้างกับบทบรรณาธิการ ด้วยเหตุนี้ในภาษาฝรั่งจึงเรียกการ์ตูนการเมืองในอีกชื่อหนึ่งว่า editorial cartoon เป็นเรื่องน่าสนใจที่กำเนิดของการ์ตูนการเมืองในประเทศแถบอุษาคเนย์นั้น เกี่ยวพันกับคนระดับสูงอย่างผู้นำของประเทศต่าง ๆ ในประเทศไทยนั้นอาจกล่าวได้ว่า ผู้ที่วาดการ์ตูนการเมืองคนแรกคือ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงวาดการ์ตูนล้อสมาชิกสภาของพระองค์เองตีพิมพ์ใน ดุสิตสมิต และในอินโดนีเซีย ซูการ์โนได้รับเครดิตในฐานะเป็นคนแรกที่นำการ์ตูนเสียดสีมาใช้ในช่วงทศวรรษ ๑๙๓๐ โดยมีจุดหมายเพื่อเรียกร้องให้ดัตช์ปลดปล่อยชาติอินโดนีเซียจากการเป็นอาณานิคม กษัตริย์นโรดม สีหนุ แห่งกัมพูชา ก็ให้กำเนิดการ์ตูนการเมืองในประเทศเขมร โดยให้นักวาดการ์ตูนวาดรูปตัวการ์ตูนเป็นพระองค์เองในบุคลิกฉลาดเฉลียว และเป็นนักปราชญ์ เพื่อบอกให้โลกรับรู้ว่านี่คือตัวตนของเจ้านโรดม สีหนุ

แต่แม้จะกำเนิดจากคนชั้นสูง จากผู้นำประเทศ ในยุคต่อมาการ์ตูนการเมืองก็เปลี่ยนมาอยู่ในมือของประชาชน ทำหน้าที่วิพากษ์วิจารณ์สังคม เหตุการณ์ความเป็นไปของบ้านเมืองผ่านตัวการ์ตูน ด้วยอารมณ์ขัน ด้วยความรอบคอบและปลายปากกาที่แยบยล ด้วยบทบาทของการ์ตูนการเมืองในการวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาล เปิดหูเปิดตาประชาชนให้มองเรื่องราวนั้นใหม่ ๆ อีกครั้งด้วยอารมณ์ขัน จึงทำให้มีผู้เปรียบการ์ตูนการเมืองว่าเป็นเหมือนกับ "เด็ก" ที่ชี้ให้เห็นว่า "พระราชาไม่สวมเสื้อ" และด้วยเหตุนี้ก็ไม่น่าแปลกใจนักที่นักวาดการ์ตูนในประเทศอุษาคเนย์หลายคนต้อง "จ่าย" ค่าตอบแทนการวาดการ์ตูนการเมืองในราคาสูงลิ่ว ชัย ราชวัตร ถูกแบล็กลิสต์ในช่วง ๖ ตุลาคม ๑๙ จนต้องเดินทางไปอยู่อเมริกา ก่อนที่อุณหภูมิการเมืองจะสงบลงและเปิดโอกาสให้เขาเดินทางกลับประเทศในปี พ.ศ. ๒๕๒๑ แต่คนอื่น ๆ ไม่โชคดีเช่นนี้ นักวาดการ์ตูนของอินโดนีเซียถูกสั่งห้ามวาดหรือแสดงงานใด ๆ เป็นเวลานานหลายสิบปี นักวาดการ์ตูนในพม่าบางคนก็ถูกจับ และบางคนตายในคุก ทุกวันนี้ก็ยังมีหลาย ๆ ประเทศที่นักวาดการ์ตูนไม่สามารถทำงานได้อย่างอิสระ เพราะระบบเซ็นเซอร์ของรัฐ เวบไซต์ www.indexoncensorship.org ที่รวบรวมเรื่องของการ์ตูนที่ถูกเซ็นเซอร์ในประเทศต่าง ๆ บอกให้เรารู้ว่าทุกวันนี้ยังมีหลาย ๆ ประเทศในโลกที่เซ็นเซอร์การ์ตูน อย่างเช่น จีน อินเดีย อียิปต์ ซาอุดีอาระเบีย อิรัก อิหร่าน และพม่า แม้การ์ตูนจะเป็นสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ การรู้จักวัฒนธรรมการ์ตูนในประเทศใดประเทศหนึ่ง ก็อาจบอกเล่าเรื่องราว พัฒนาการและตัวตนของประเทศนั้น ๆ ให้เรารับรู้ได้ไม่น้อย และต่อไปนี้เป็นตัวอย่างของการ์ตูนการเมืองในสองประเทศ ที่ระบอบการปกครอง เศรษฐกิจ วิถีชีวิต ความเป็นอยู่ของประชาชนดูเหมือนจะแตกต่างกันอย่างสุดขั้ว แต่น่าประหลาดใจที่เรื่องราวการ์ตูนการเมืองของสองประเทศนี้มีอะไรที่คล้าย ๆ กันอยู่

ที่มา www.sarakadee.com/.../07/images/cartoon_02.jpg

เล่นแร่แปรธาตุ

2007-11-20T18:44:00.000-08:00

หลังจากที่ฟังการพูดคุย ความคิดเห็นต่างๆ

ผมมีความคิดเห็นว่า การที่โสกราตีส - พระพุทธเจ้า ทำไมไม่เขียน

นั้น ผมว่า การรับรู้ของคนแต่ละคนไม่เท่ากัน ขึ้นอยู่กับปัจจัยต่างๆ

เช่น -1. การศึกษา

-2. สังคม

-3. ประสบการณ์

-4. ค่านิยม ,มุมมอง ,ความคิด

-5. วัฒนธรรม

-6. ชนชาติ

จากปัจจัยต่างๆทำให้ โสกราตีส - พระพุทธ เจ้า ไม่เขียน

(ข้อความทั้งหมดเป็นเพียงความคิดเห็นเท่านั้น)

ความสัมพันธ์ระหว่างPushPin กับ Pentagram

2007-11-11T23:58:00.001-08:00

PushPin กับ Pentagram

จากการสันนิษฐานพบว่าทั้ง2นั้นเกิดขึ้นในยุคเดียวกันเพียงแต่อยู่คนละประเทศ คือ อังกฤษและสหรัฐ และมีอิทธิพลเป็นอย่างยิ่งใน Graphic Design ในแต่ละประเทศแต่ขณะเดียวกันนั้นทั้ง 2ก็ยังมีการเชื่อมโยงกันอยู่ โดยเฉพาะดีไซน์เนอร์ของทั้ง 2บริษัทนั้น มีการนำมาเปรียบเทียบกัน เช่น Milton Glaser แห่ง PushPin และ Alan Fletcher แห่ง Pentagram และสิ่งที่เหมือนกันอีกอย่างก็คือ ทั้ง 2บริษัทนั้นได้รับการยกย่องว่าเป็น Beatle แห่งวงการ Graphic Design ของแต่ละประเทศนั้นๆอีกด้วย ซึ่ง Beatle นั้นเป็นวงดนตรีที่มีอิทธิพลมากในยุคสมัยนั้น การที่ทั้ง PushPin และ Pentagram ได้รับการยกย่องเช่นนี้จึงถือว่าเป็นการให้เกียรติ์เป็นอย่างมาก

Pentagram

2007-11-05T01:13:00.000-08:00

Pentagram คือ บริษัทดีไซน์ครบวงจรที่เริ่มด้วยหุ้นส่วน5คนที่มาจากดีไซน์หลายสาขา

ก่อตั้งขึ้นในปี 1972 ,Colin Forbes ,Kenneth Grange และ Mervyn Kurlansky

บริษัทนี้ผลิตผลงานอันลือลั่นนับไม่ถ้วน และมีส่วนอย่างมากในการยกฐานะดีไซน์จากความเป็น "พาณิชยศิลป์"

ไปสู่ความเป็น"ศิลปะ"มีคนกล่าวว่าบริษัทนี้เปรียบเสมือน The Beatles ของวงการดีไซน์โลก

เป็นตำนานและมีอิทธิพลต่อดีไซน์รุ่นต่อมา

Pentagram มีบทบาทถึงขั้นเป็นผู้เปลี่ยนโฉมหน้าของวงการกราฟิกของอังกฤษนับตั้งแต่ทศวรรษที่ 60 เป็นต้นมา

จุดเด่นของPentagramก็คือ ยังรักษาความเป็นอิสระ ไม่ผูกติดกับระบบอันเทอทะของเอเยนซี่ และดีไซน์คอนซัลแตนต์

ที่เกิดขึ้ตามมาเเป็นจำนวนมาก เป็นบริษัทที่มีการเจริญเติบโต ประสบความสำเร็จแห่งปี

โดยฉพาะการร่วมมือกันระหว่างGraphic-designer ,สถาปนิถ และนักออกแบบผลิตภัณฑ์ ไม่ว่าจะเป็นลูกค้าในประเทศ

หรือต่างประเทศก็มีความเชื่อถือกับประสบการณ์ของPentagram

Pentagram มีสำนักงานอยู่ใน London ในปี 1972 ,New York ในปี 1978 ,San Francisco ในปี 1986

,Austin ในปี 1994 และBerlin ในปี 2002

Pentagram ได้ออกแบบ Paekaglng และProducts ให้กับหลากหลายบริษัทที่มีชื่อเสียง เช่นTesco ,Boots ,3com

Swatch ,Tiffany & Co ,Dell ,Netgear ,Nike และTimex และยังมีการพัฒนา identities ให้กับ Citibank

และสายการบิน United Airlines

Alan Fletcher เป็นคนตั้งชื่อ Pentagram ซึ่งเขาได้ชื่อนี้มาจากหนังสือเกี่ยวกับแม่มด ซึ่งเขาบอกว่า "คนอื่นไม่ค่อยชอบชื่อน้เท่าไร

แต่เราก็ยอมใช้มันไปก่อน" ก่อนที่ Alan Fletcher จะมาร่วมกันก่อตั้ง Pentagram ขึ้นนั้นก็เริ่มจากการรวมตัวกันของ Alan/Forbes/

Gill ตอนสมัยยังเป็นร่วมชั้นกันอยู่ในปี 1962 และต่อมา ในปี 1965 Bob Gill ก็ออกจากกลุ่มไปแล้วได้ Theo Crosby มาร่วมงาน

จากนั้นก็ก่อตั้ง Crosby /Fletcher /Forbs ขึ้น

พอถึงปี 1970 ก็ได้ นักออกแบบผลิตภัณฑ์ Kenneth Grange มาร่วมงานและเป็นหุ้นส่วน

พอถึงปี 1972 ก็ได้ Mervyn kurlansky เข้าร่วมและมีการเพิ่มจำนวนหุ้นส่วนมาเรื่อยๆ

ถ้าพูดถึง Pentagram ก็คงนึกถึง Alan Fletcher ซึ่ง Alan Fletcher หนึ่งในผู้ก่อตั้ง Pentagram

และเป็นกราฟิกดีไซเนอร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก ผลงานจำนวนมากของเขานอกจากจะสวยงามและคมคายในเชิงความคิดแล้ว

ยังสะท้อนบุคลิกภาพที่ร่าเริงและทัศนคติที่ดีต่อชีวิตด้วย เพราะสำหรับ Alan Fletcher ดีไซน์ไม่ได้เป็นเพียงอาชีพ

หรืองานฝีมือ แต่เป็นทั้งชีวิต

แม้ว่า Alan Fletcher จะไม่ได้มีสไตล์ที่เป็นส่วนตัวมากเท่ากับดีไซเนอร์บางคนในยุคเดียวกัน แต่งานทุกชิ้นต่างก็แสดงถึงตัวตน,

วิธีคิดและอารมณ์

Push Pin

2007-11-04T20:36:00.000-08:00

แรกเริ่มนั้นเกิดจาก Seymour Chwast ,Edward SorelและReynold Ruffins

ได้ก่อตั้ง"Push Pin Almanack" ซึ่งเป็นเหมือนกับ โบรชัวร์ที่แจกจ่ายทั่วไป หลังจากที่ทั้ง 3คน จบจากCooper Unian. พอMilton Glaserซึ่งก็จบจากCooper Unian.ด้วยกัน หลังจากเรียนต่อที่อิตาลีแล้วก็มาร่วมกัน

ก่อตั้งเป็น Push Pin Studios และทำให้ Push Pin เป็นการผสมผสานของ Graphic แบบ American comic strips กับ pop culture ของ Seymour Chwast กับ การpaint แบบยุค Renaissance ของ Glaser

จนมีคนกล่าวไว้ว่าเปรียบเสมือนกับการรวมตัวทางเคมีที่ลงตัวกัน Push Pin มีบทบาทที่สำคัญและยิ่งใหญ่อย่างมากทางสังคมของการออกแบบในยุค 50's ,60'sและ 70's ได้อย่างน่าประหลาดซึ่ง

Push Pin นั้นเปรียบเสมือนกับ Beatle แห่งวงการ illustration และ Design โดยเฉพาะไม่ลอกเลียนมาตรฐานเก่าๆ แม้ว่าจะได้อิทธิพลของ Victorian ,art nouveau และ art deco

แต่ก็หยิบยกมาเพื่อเป็นแนวทางเท่านั้น ขณะที่ยังคงยืดมั่นกับความร่วสมัย ในการงานออกแบบของตนเอง